|
SZKOLENIA |
|
Delegowanie pracowników w ramach swobody świadczenia usług i zatrudnianie cudzoziemców w Polsce 2010 – jak stosować najnowsze przepisy?
|
|
|
|
|
|
|
Ustawa z dnia 23 października 2009 roku o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych |
24 stycznia 2010 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 23
października 2009 roku o
zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
(Dz.U.2009 Nr 221 poz. 1737).
Nowe regulacje od dawna wyczekiwane przez branżę dotyczą kilkuset
działających w Polsce agencji pracy tymczasowej i niemal pół miliona
pracowników tymczasowych, którzy wykonują pracę w około 12 tysiącach
firm korzystających z ich usług.
Obowiązujące od 1 stycznia 2004 przepisy ustawy o zatrudnianiu
pracowników tymczasowych zostały przygotowane w Komisji Trójstronnej, z
zastrzeżeniem dokonania rewizji po roku ich obowiązywania i wprowadzenia
odpowiednich korekt, które wynikną z praktyki stosowania przepisów. Do
zaplanowanego wówczas przeglądu przepisów nigdy nie doszło.
Dopiero po 6 latach parlament wprowadził kilka ważnych zmian, o które
środowisko pracy tymczasowej postulowało od długiego czasu. To właściwy
kierunek i ważny dzień dla rozwoju branży pracy tymczasowej w Polsce.
Zmiany dotyczą trzech obszarów:
1. Wykreślnie z ustawy art. 3 uniemożliwiającego kierowanie
pracowników tymczasowych do pracodawców użytkowników, którzy dokonali tzw.
"zwolnień grupowych" w ostatnich 6 miesiącach.
Przepis ten był wyjątkowo dotkliwie odczuwany przez przedsiębiorstwa, które
w ostatnim roku dotknięte skutkami kryzysu były zmuszone zrezygnować z części
załogi. Wraz z ożywieniem gospodarczym pojawiły się pierwsze nowe zamówienia,
jednak w obawie że są to wciąż zdarzenia incydentalne a nie trend stały,
przedsiębiorstwa nie były skłonne do podjęcia się długotrwałych zobowiązań
wynikających z zatrudnienia personelu. W takiej sytuacji idealnym rozwiązaniem
mogła być współpraca z agencjami pracy tymczasowej, które dostarczają
odpowiednią ilość personelu w momencie wystąpienia zapotrzebowania. Niestety
przepis art.3 ustawy powodował, że przedsiębiorstwa musiały wstrzymywać się
przez 6 miesięcy ze współpracy z agencjami pracy tymczasowej.Art. 3 ustawy
blokował również stosowanie pracy tymczasowej w przedsiębiorstwach
wielozakładowych. W sytuacji gdy nawet tylko w jednym z oddziałów dokonano
„zwolnień grupowych", żaden inny oddział, nawet jeżeli był w dobrej kondycji
gospodarczej, nie mógł uzupełniać załogi pracownikami tymczasowymi.
W sytuacji nieprzewidywalności poziomu zamówień i trudności w oszacowaniu
długoterminowego zapotrzebowania na pracowników we wciąż niepewnym ekonomicznie
środowisku, to właśnie współpraca z agencjami pracy tymczasowej jest
rozwiązaniem pozwalającym na bardzo elastyczną adaptację do zmian w portfelu
zamówień.
2. Wprowadzenie przepisem art. 18 a i b możliwości
wydawania świadectw pracy pracownikom tymczasowym "kumulatywnie" po
okresie 12 miesięcy, znosząc tym samym obowiązek wydawania dokumentu
po każdym rozwiązaniu lub ustaniu umowy o pracę.
Praca tymczasowa to forma zatrudnienia, w której umowy z pracownikami
tymczasowymi nawiązywane są zwykle wielokrotnie, na krótkie okresy czasu.
Przepis ten powodował, że agencje pracy tymczasowej były obciążone wystawianiem
olbrzymiej ilości świadectw pracy za bardzo krótkie okresy zatrudnienia, wielokrotnie
tym samym pracownikom tymczasowym. Natomiast pracownicy tymczasowi otrzymywali
olbrzymią ilość dokumentów, które często ulegały zaginięciu lub zniszczeniu.
Nowe przepisy zobowiązują agencje pracy tymczasowej do wystawienia świadectwa
pracy „zbiorczego" za wszystkie okresy pracy po 12 miesiącach od daty
pierwszego zatrudnienia w agencji. Ustawodawca pozostawia również pracownikowi
tymczasowemu możliwość zażądania wydania świadectwa pracy w każdym czasie.
Zatem pracownik może uzyskać dokument w każdej chwili gdy okaże się on
potrzebny.
3. Wydłużenie w art.20 ustawy maksymalnego okresu kierowania
pracownika tymczasowego do jednego pracodawcy użytkownika z 12 do
18 miesięcy w kolejnych 36 miesiącach.
Wydłużenie do 18 miesięcy maksymalnego okresu wykonywania pracy u jednego
pracodawcy użytkownika jest bardzo istotne z punktu widzenia utrzymania w
zatrudnieniu tych pracowników, którzy mogliby np. wykonywać pracę na różnych
stanowiskach u tego samego pracodawcy użytkownika w okresie dłuższym niż 12 miesięcy
w ciągu 3 kolejnych lat lub np. w przypadku wykonywania pracy przy projektach,
których okres realizacji jest dłuższy niż 1 rok (np. IT, budownictwo).
Przepis ograniczający zatrudnienie tymczasowe do 12 miesięcy u jednego
pracodawcy jest szczególnie dotkliwy w mniejszych ośrodkach gdzie rotacja
pracowników tymczasowych pomiędzy przedsiębiorstwami użytkującymi nie jest
możliwa ze względu niewielką ilość przedsiębiorstw.
Skutki zmian w przepisach dla branży pracy tymczasowej
Tomasz Szpikowski, Prezes Zarządu Stowarzyszenia Agencji Zatrudnienia:
"Zmiana przepisów znosi dotkliwe bariery prawne w stosowaniu pracy
tymczasowej i ogranicza biurokrację w zakresie wydawania świadectw pracy. Te
zmiany, mimo, że zaledwie trzy, z pewnością przyczynią się do rozwoju pracy
tymczasowej w Polsce, z pozytywnym skutkiem nie tylko dla samych agencji, ale
również dla rynku pracy i całej gospodarki.
Przedsiębiorstwa szczególnie teraz, w okresie niepewności gospodarczej,
potrzebują bardziej niż zwykle narzędzi do elastycznego zarządzania personelem
precyzyjnie dopasowanego do wolumenu zamówień. Pracownicy zagrożeni utratą
pracy potrzebują wszelkich form zatrudnienia, dzięki którym mogą utrzymać się
na rynku pracy, zdobyć doświadczenie czy umiejętności na innym, choćby
przejściowym stanowisku pracy."
Jarosław Adamkiewicz, Wiceprezes Zarządu Stowarzyszenia Agencji
Zatrudnienia: "Wciąż dostrzegamy wiele obszarów wymagających korekty
bądź całkowitej zmiany. W codziennej praktyce napotykamy wiele przeszkód i
będziemy pracować nad ich eliminowaniem. Naszym celem jest rozwój i utrwalanie
pozycji pracy tymczasowej jako coraz bardziej skutecznego instrumentu rynku
pracy i gospodarki.
Wciąż dużym problemem są dla agencji pracy tymczasowej kwestie
interpretacji, często niejednoznacznych, przepisów lub brak możliwości
wykonania ich w praktyce, np.wyliczanie świadczeń urlopowych."
Dalsze zmiany
W opinii środowiska pracy tymczasowej pilnej zmiany wymagają
przepisy dotyczące obowiązku wykonywania szkoleń BHP i
wstępnych badań lekarskich przy kolejnym zatrudnieniu na tym samym lub podobnym
stanowisku pracy u tego samego pracodawcy użytkownika, w przypadku gdy
przerwa pomiędzy kolejnymi umowami trwała nie dłużej niż 30 dni. Należy
podkreślić, że intencją agencji pracy tymczasowej nie jest zaniechanie
szkoleń BHP i wstępnych badań lekarskich w sytuacjach uzasadnionych, a
jedynie ograniczenie ich wykonywania w określonych okolicznościach
podyktowanych obiektywnymi przesłankami. Specyfika pracy tymczasowej polega
na zawieraniu krótkich umów z pracownikami tymczasowymi, co powoduje
wielokrotne powtarzanie w krótkim okresie czasu tych samych procedur, nawet
jeżeli są oni ponownie kierowani na to samo stanowisko pracy u tego samego
pracodawcy użytkownika.
Problematyczny dla agencji pracy tymczasowej jest również obowiązek
archiwizacji dokumentów pracowniczych w formie papierowej przez 50 lat,
nawet w przypadku pracownika tymczasowego, który był zatrudniony np. przez
kilka godzin.
Bolączką agencji pracy tymczasowej są również przepisy PEFRON,
które nakładają na agencję olbrzymi ciężar finansowy.
Praca tymczasowa to coraz ważniejszy obszar rynku pracy i całej
gospodarki.
Dla pracowników jest doskonałym rozwiązaniem pozwalającym
zdobyć zatrudnienie, doświadczenie zawodowe, umiejętności, wejść lub powrócić
na rynek pracy. Często jest także okresem próbnym, w czasie którego pracownik
może zaprezentować się pracodawcy lub etapem pomiędzy jednym a drugim
zatrudnieniem „etatowym".
Dla pracodawców to możliwość swobodnego i precyzyjnego
dostosowania liczby pracowników w przedsiębiorstwie do faktycznych potrzeb,
nawet w krótkim okresie oraz przeniesienie na podmiot zewnętrzny wielu
obowiązków organizacyjnych i biurokratycznych związanych z procesem
zatrudnienia.
Dla rynku pracy i gospodarki to przede wszystkim efektywne
zagospodarowanie „wolnych zasobów" na rynku pracy, podniesienie wskaźnika
„zatrudnialności" i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw.
Zgodnie z prognozami już w 2010 roku nastąpi ponowny szybki wzrost branży
pracy tymczasowej, osiągając w 2012 roku nawet 26% rocznie.
Źródło: www.saz.org.pl
dz.u.2009nr221poz.1737
|
|
|
| |
|
